Aulnay-sous-Bois

Sakramenty

CHRZEST

Chrystus polecił swoim uczniom głosić Ewangelię i chrzcić wszystkie narody w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Sam przyjął chrzest od Jana w Jordanie, a gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany.
Sakrament chrztu jest początkiem chrześcijańskiej egzystencji i włączeniem do wspólnoty Kościoła. Jest celebrowany jako obmycie wodą, któremu towarzyszy wyznanie wiary w Boga, działającego w historii zbawienia: jako Ojciec, który nas stworzył i podjął inicjatywę, aby nas zbawić; jako Syn, który nas odkupił, głosząc Ewangelię i ofiarując się dla nas na krzyżu; jako Duch Święty, który nas uświęca i prowadzi nasze życie chrześcijańskie do jego chwalebnej pełni.
W naturalnej symbolice woda uwalnia od brudu i jest konieczna do tego, by żyć. Znak obmycia wodą oznacza pogrzebanie osoby ochrzczonej w śmierci Chrystusa, z której powstaje ona przez zmartwychwstanie z Nim jako „nowe stworzenie” do życia według Ducha Świętego.
Imię, które otrzymujemy podczas chrztu ma przypominać, że jesteśmy dzieckiem Boga i świątynią Ducha Świętego, że uczestniczymy w społeczności świętych, aby przez zachowanie życia Bożego w sobie wrócić do domu Ojca.
„Chrzest jest najpiękniejszym i najwspanialszym darem Boga… Nazywamy go darem, łaską, zanurzeniem, namaszczeniem, oświeceniem, szatą niezniszczalności, obmyciem odradzającym, pieczęcią i wszystkim, co może być najcenniejsze. Darem – ponieważ jest udzielany tym, którzy nic nie przynoszą; łaską – ponieważ jest dawany nawet tym, którzy zawinili; zanurzeniem – ponieważ grzech zostaje pogrzebany w wodzie; namaszczeniem – ponieważ jest święty i królewski (a królów się namaszczało); oświeceniem – ponieważ jest jaśniejącym światłem; szatą – ponieważ zakrywa nasz wstyd; obmyciem – ponieważ oczyszcza; pieczęcią – ponieważ strzeże nas i jest znakiem panowania Boga” (Św. Grzegorz z Nazjanzu).

INFORMACJE DLA RODZICÓW DZIECKA
1. Chrzest dziecka powinien odbyć się w parafii do której przynależą rodzice.
2. Chrzest może zgłosić jedno z rodziców (najlepiej miesiąc wcześniej).
3. W kancelarii należy przedłożyć:
• akt urodzenia dziecka (z USC),
• dane rodziców chrzestnych
4. Rodzice chrzestni przynoszą zaświadczenie z parafii zamieszkania, że mogą być rodzicami chrzestnymi.
5. Chrzty odbywają się w soboty na Mszy niedzielnej o godz. 18:30.
Ewentualny inny termin chrztu należy uzgodnić z księdzem proboszczem.
6. Warunki potrzebne, aby pełnić funkcję rodziców chrzestnych:
• ukończony 16 rok życia,
• przyjęty sakrament bierzmowania,
• przystąpienie do spowiedzi i Komunii św.,
• uczestnictwo w życiu Kościoła.
7. Nie może być chrzestną/chrzestnym:
• kto nie przyjął sakramentu bierzmowania,
• kto żyje w małżeństwie bez ślubu kościelnego,
• obojętny religijnie,
• prowadzący gorszący tryb życia.
8. Przed chrztem rodzice i chrzestni powinni uczestniczyć w katechezie przygotowującej liturgię chrztu, przystąpić do sakramentu pokuty.
9. Na liturgię chrztu św. przychodzimy 15 minut przed wyznaczoną godziną do zakrystii (rodzice i chrzestni), aby uzupełnić pozostałe formalności.
10. Gdyby chrzest święty miał być z różnych przyczyn przełożony na inny termin, prosimy o tym poinformować proboszcza.

 

BIERZMOWANIE

Sakrament bierzmowania udoskonala łaskę chrztu. Chrzest wciela ochrzczonego do Kościoła, a bierzmowanie pogłębia więź z Kościołem i obdarza szczególną mocą Ducha Świętego.
Sakramentu bierzmowania udziela biskup, który jest następcą apostołów wybranych przez Chrystusa. Znakiem daru Ducha Świętego, podobnie jak w czasach apostolskich, jest gest nakładania rąk. Biskup modli się o Jego wylanie. Imię „chrześcijanin”, co znaczy „namaszczony”, bierze początek od imienia samego Chrystusa, którego Bóg namaścił Duchem Świętym. Drugim istotnym obrzędem sakramentu bierzmowania jest gest namaszczenia na czole krzyżmem, czyli poświęconą w Wielki Czwartek wonną oliwą. Symbolika oliwy posiada wielkie bogactwo znaczeniowe. Oliwa jest znakiem obfitości, radości, oczyszczenia, uzdrowienia, poza tym czyni elastycznym, udziela piękna, zdrowia i siły. Przez namaszczenie chrześcijanin otrzymuje znamię, pieczęć Ducha Świętego.

Wszystkie gesty towarzyszące celebracji sakramentu bierzmowania, wyrażają i powodują uczestnictwo chrześcijanina w darze Ducha Świętego, wylanego na Jezusa nad Jordanem i na rodzący się w dniu Pięćdziesiątnicy Kościół.
Na pamiątkę przyjęcia tego sakramentu bierzmowany wybiera sobie jeszcze jedno imię.

Św. Paweł Apostoł nazywa chrześcijanina żołnierzem Jezusa Chrystusa. W sakramencie bierzmowania otrzymujemy szczególną łaskę potrzebną do obrony wiary w Chrystusa Zmartwychwstałego i Jego Królestwa.

SAKRAMENT BIERZMOWANIA W NASZEJ PARAFII
Do sakramentu bierzmowania w trybie zwyczajnym przygotowuje się młodzież z roczników 2004 i 2005. Początek przygotowania rozpoczyna się w październiku. Wszystkich chętnych prosimy w tym czasie o zgłoszenie się do proboszcza celem uzyskania szczegółowych informacji o sposobie przygotowania.
Dla osób starszych, już pracujących, którzy w odpowiednim czasie nie przygotowali się do bierzmowania i nie przyjęli tego sakramentu, przewidziany jest osobny tryb przygotowania do przyjęcia bierzmowania. Szczegółowe informacje można uzyskać w kancelarii parafialnej.

Świadek bierzmowania winien odznaczać się następującymi przymiotami:
o być wystarczająco dojrzały do spełnienia tego obowiązku,
o być wierzącym i praktykującym katolikiem,
o należeć do Kościoła katolickiego i przyjąć trzy sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię,
o nie być wykluczonym przez prawo od czynności w aktach kościelnych.

EUCHARYSTIA

Nasz Zbawiciel podczas Ostatniej Wieczerzy, tej nocy, kiedy został wydany, ustanowił eucharystyczną Ofiarę swojego Ciała i Krwi, aby w niej na całe wieki, aż do swego przyjścia, utrwalić Ofiarę Krzyża i tak powierzyć Kościołowi, umiłowanej Oblubienicy, pamiątkę swej Męki i Zmartwychwstania, sakrament miłosierdzia, znak jedności, więź miłości, ucztę paschalną, podczas której przyjmujemy Chrystusa, duszę napełniamy łaską i otrzymujemy zadatek przyszłej chwały.
Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. Wszystkie bowiem inne sakramenty i dzieła apostolskie wiążą się ze świętą Eucharystią i do niej zmierzają. Jan Paweł II w 1997 roku we Wrocławiu powiedział wręcz o Eucharystii: „Zaiste, jest ona wielkim, największym sakramentem Kościoła. Kościół sprawuje Eucharystię, a równocześnie Eucharystia tworzy Kościół”.
W sakramencie tym, zgodnie z nauką Kościoła katolickiego, jest obecne prawdziwe Ciało i Krew Chrystusa, który podczas Ostatniej Wieczerzy ofiarował je na spożycie pod postacią chleba i wina, mówiąc: „To czyńcie na moją pamiątkę”.
Do przyjęcia Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie Ołtarza przygotowują się dzieci uczęszczające na trzeci rok katechezy, czyli czwarta klasa szkoły polskiej lub rówieśnicy. Dzieci szczególnie przygotowują się poprzez uczestnictwo od najmłodszych lat we Mszy św. wraz z rodzicami. Bezpośrednie przygotowanie dzieci do Komunii św. ma miejsce w czasie trzeciego roku katechizacji.
Wraz z dzieckiem w przygotowaniu biorą udział jego rodzice. Czynią to poprzez uczestnictwo we Mszy św. w każdą niedzielę i przeżywanie niedzieli jako dnia poświęconego Bogu. Także regularnie korzystając ze spowiedzi.
W naszej parafii uroczystość I Komunii Świętej odbywa się w Zesłanie Ducha Świętego. W 2020 roku będzie to 31 maja.

SAKRAMENT POKUTY I POJEDNANIA

Aby zrozumieć, co się dzieje, gdy klękamy przy konfesjonale, musimy zadać sobie pytanie o Boga: kim On jest dla mnie?
Całe Pismo św. mówi o miłosnej relacji Boga i człowieka. Słowo „konfesjonał” pochodzi od łacińskiego confessio, czyli „wyznaję”. Zdarza się, że pojmujemy to wyznanie jednostronnie. Spowiedź tak naprawdę jest zderzeniem się dwóch wyznań – Jezusa, który mówi: „ja cię tak kocham, że moja miłość jest większa niż twój grzech” i mojego odkrycia w prawdzie swojej grzeszności. Przychodzę, bo chcę w tej miłości Pana Boga się odnaleźć. Powrót do łaski jest świętem. Człowiek, który przez grzech widzi śmierć, przez łaskę zaczyna widzieć życie, bo właśnie miłość je niesie ze sobą.
Pytając o grzech należy się zastanowić, czy to, co robię, pochodzi z miłości i do miłości prowadzi. W sakramencie pojednania chodzi zatem o miłość i odbudowanie kredytu zaufania, jaki otrzymaliśmy od Boga na chrzcie świętym.
Do sakramentu pokuty i pojednania w naszej parafii można przystąpić przed Mszą św., a gdy nie ma takiej możliwości po zakończeniu Mszy św. należy niezwłocznie zgłosić się do zakrystii i poprosić o spowiedź. Dodatkowo okazja do spowiedzi jest w każdy piątek w od 18:00 do 19:00 w posliej kaplicy.
Przed przystąpieniem do spowiedzi trzeba przypomnieć sobie warunki tego sakramentu i wypełnić pierwsze trzy:
• rachunek sumienia
• żal za grzechy
• mocne postanowienie poprawy
• szczera spowiedź
• zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu
Po otrzymaniu rozgrzeszenia pozostaje do wypełnienia zadana pokuta i naprawienie szkód wyrządzonych swym postępowaniem.

 

NAMASZCZENIE CHORYCH

Zgłoszenie potrzeby udzielenia Sakramentu Namaszczenia Chorych możemy dokonać telefonicznie oraz kancelarii lub zakrystii.

Sakrament namaszczenia chorych jest przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych poważną chorobą oraz dla tych, którzy zbliżają się do kresu życia.
Chrystus przyszedł, by uleczyć całego człowieka, jego duszę i ciało. On jest lekarzem, którego potrzebują chorzy. Jego współczucie dla wszystkich cierpiących posuwa się tak daleko, że Jezus utożsamił się z nimi: „Byłem chory, a odwiedziliście Mnie”. Chrystus wziął na siebie nasze słabości i nosił nasze choroby, a przez swoją mękę i śmierć na krzyżu nadał cierpieniu nowe znaczenie. Teraz może ono upodabniać nas do Niego i jednoczyć z Jego zbawczą męką.
Chrystus wezwał swoich uczniów do uczestnictwa w Jego posłudze współczucia i uzdrawiania. Już w czasach apostolskich kapłani Kościoła modlili się nad chorym i namaszczali go olejem w imię Pana.
Szczególną łaską tego sakramentu jest dar Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie Pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli to służy dobru duchowemu. Namaszczenie chorych przynosi również odpuszczenie grzechów.
„Sferę ludzkiego cierpienia znamionuje intymność i samotność… Nasza otwartość, wrażliwość, pokora, słuchanie, gdy się na chwilę przyjdzie do chorego i pomilczy, więcej mogą znaczyć niż rozmowa. To są sekundy, ale jest to czas duchowego przesłania. To duchowe przesłanie jest czytelne na naszym obliczu i w naszych słowach” (Ks. Eugeniusz Dutkiewicz).

KAPŁAŃSTWO

Gdyby zniesiono sakrament święceń, nie mielibyśmy Pana. Któż Go złożył tam, w tabernakulum? Kapłan. Kto przyjął waszą duszę, gdy po raz pierwszy wkroczyła w życie? Kapłan. Kto ją karmi, by dać siłę na wypełnienie jej pielgrzymki? Kapłan. Któż ją przygotuje, by pojawiła się przed Bogiem, obmywając ją po raz ostatni we Krwi Jezusa Chrystusa? Kapłan, zawsze kapłan. A jeśli ta dusza umiera ze względu na grzech, kto ją wskrzesi, kto da jej ciszę i pokój? Znów kapłan. Po Bogu, kapłan jest wszystkim! On sam pojmie się w pełni dopiero w niebie  (Św. Jan Maria Vianney) .

MAŁŻEŃSTWO

Bóg stworzył człowieka z miłości, powołał go także do miłości, która jest podstawowym i wrodzonym powołaniem każdej osoby ludzkiej. Człowiek został bowiem stworzony na obraz i podobieństwo Boga, który sam „jest miłością”. Ponieważ Bóg stworzył mężczyznę i kobietę, ich wzajemna miłość staje się obrazem absolutnej i niezniszczalnej miłości, jaką Bóg miłuje człowieka.
Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa do godności sakramentu. Dobro osoby oraz społeczeństwa ludzkiego i chrześcijańskiego łączy się ściśle z pomyślną sytuacją wspólnoty małżeńskiej i rodzinnej.
Małżonkowie w obecności kapłana udzielają sobie sakramentu małżeństwa. Zgoda, przez którą małżonkowie oddają się sobie i przyjmują wzajemnie, zostaje przypieczętowana przez samego Boga. Przymierze małżonków zostaje włączone w przymierze Boga z ludźmi. Prawdziwa miłość małżeńska włączana jest w miłość Bożą.
Łaska właściwa sakramentowi małżeństwa jest przeznaczona dla udoskonalenia miłości małżonków. Przez tę łaskę wspomagają się wzajemnie w życiu małżeńskim oraz w przyjmowaniu i wychowaniu do świętości potomstwa. Źródłem tej łaski jest Chrystus. Kościół nadaje wielkie znaczenie obecności Jezusa na godach w Kanie. Widzi w tym zapowiedź, że od tej pory małżeństwo będzie skutecznym znakiem obecności Chrystusa.
Miłość zmierza do jedności jak najbardziej osobowej, która nie tylko łączy w jedno ciało, ale prowadzi do tego, by było jedno serce i jedna dusza. Małżonkowie powołani są do ciągłego wzrostu w tej komunii. Miłość chce być trwała; nie może być „tymczasowa”. Ta wewnętrzna jedność, a także dobro dzieci wymagają pełnej wierności małżonków. Przez swoją wierność małżonkowie mogą być świadkami wiernej miłości Boga.
Podstawowym zadaniem małżeństwa i rodziny jest służba życiu. Rodzina jest nazywana „domowym Kościołem”, jest pierwszą szkołą życia chrześcijańskiego i pewnego rodzaju „szkołą pełniejszego człowieczeństwa”.

INFORMACJE DLA NARZECZONYCH
1. Miejscem zawarcia sakramentu małżeństwa jest parafia miejsca zamieszkania
narzeczonej(go), gdzie dopełnia się formalności przedślubnych.
2. W kancelarii parafialnej należy przedłożyć:
• akt urodzenia (nie starszy niż 3 miesiące),
• metrykę chrztu św. (nie starszą niż 3 miesiące),
• świadectwo bierzmowania,
• dowód osobisty,
• świadectwo ukończenia kursu przedmałżeńskiego,
• wdowa-wdowiec ubiegający się o powtórne zawarcie małżeństwa przynoszą akt zgonu współmałżonka (wystawiony w parafii zgonu).
3. Do kancelarii należy zgłosić się 6 miesięcy przed planowanym ślubem.

Mission Catholique Polonaise à Aulnay-sous-Bois

Polska parafia personalna w Aulnay-sous-Bois prowadzona przez 
Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej.

Adres: 46 Avenue du Gros Peuplier, 93600 Aulnay-sous-Bois
Telefon: +33609112929       Telefon: 0148666360

Dane konta parafialnego:
Banque Populaire
RIB: 10207 00149 23212100441 13
IBAN: FR76 1020 7001 4923 2121 0044 113
Societas Christi M.C.P. Aulnay sous Bois

Złóż dobrowolną ofiarę.

Bóg zapłać za dobre serce.